08
Ocak

Metin Altıok’tan Gülten Akın’a, Nâzım Hikmet’ten Behçet Aysan’a karın büyüsüne kapılıp yazan şairler...

08 Ocak 2017 Yazar: Aykırı Akademi

 

Haftalardır yurdun büyük bir kısmını etkisi altına alan kar İstanbul’a da yüzünü gösterdi. Pencerelerden, naylon poşetleri kapıp koştuğumuz yokuş başlarından ya da bindiğimiz otobüsün camlarından seyrettiğimiz bu büyülü manzaraya usta şairlerimiz de kayıtsız kalmamış elbet.

Metin Altıok’tan Gülten Akın’a, Nâzım Hikmet’ten Behçet Aysan’a karın büyüsüne kapılıp yazan şairlerin şiirleri, 1905-1976 döneminde çekilmiş 'karlı İstanbul' fotoğraflarıyla..

* * *

 

“Kar yağdı durmadan, üç gün üç gece…

Yaslandı duvarlara, kapıları zorladı,

Pencerelerden baktı ev içlerine.

Kar hiç böyle kimsesiz kalmadı

Kendi özgül tarihinde.

Çıngırakların, kızakların karı

Yağdı her şeyin üstüne sessiz bir öfkeyle.

 

Birikti bir çamaşır ipine bile.

Saçaklardan sarktı,

Attı kendini gürültüyle yere,

Kimse sahip çıkmadı;

Yığıldı kaldı duvar diplerine.

Yalnız kuş ayakları

Bastılar incelikle göğsüne.

-Sevgilim, yanımda olsaydın keşke!”

(Metin Altıok’un ‘Kar’ isimli şiirinden)

Gezi Parkı, Taksim 1905

* * *

“Beyaz ipek gibi yağdı kar

Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde

Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri

Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak

Şarkılar çaldı odalarda

Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm

Düşmanlarımız dışında

Düşmanlarımız çünkü

Sevgiyi yok ettikleri için

Düşmanımız oldular”

(Ataol Behramoğlu’nun ‘Beyaz İpek Gibi Yağdı Kar’ isimli şiirinden)

Moda Burnu 1924

* * *

“Kar…

Üflenen bir mum gibi söndü

Koskocaman ışıklar.

Ve şehir

Kör bir insan gibi kaldı

Altında yağan karın.

Lambayı yakma, bırak!

Kalbe bir bıçak gibi giren hatıraların

Dilsiz olduklarını anlıyorum.

Kar yağıyor

Ve ben hatırlıyorum.”

(Nâzım Hikmet’in “21.1.924” isimli şiirinden)

İstanbul boğazı buz tutuyor, 1929 (Fotoğraf: Sender Beyoğlu)

* * *

“Dışarda kar yağıyor

Ve dağ lokantasına

Gidiyor

zengin

kasabalılar.

 

Kar yağıyor dışarda

Mektubun yeni gelmiş

İstanbul

kokuyor.

 

Dışarda kar yağıyor

Seni seviyorum…”

(Behçet Aysan’ın ‘Dışarda Kar’ isimli şiirinden)

Galatasaray, 1950 (Fotoğraf: Ara Güler)

* * *

“Gözlerini kapalı çizdim görmesinler diye kimseyi

Madem görmeyecekler bundan sonra beni.

Astım saçlarından odamın boşluğuna…

 

Uzun sustum, ey durmadan konuşanlar

Geçmedi üşümem

Ben bir aşkın kar yağışından geliyorum…”


(Şükrü Erbaş’ın ‘Kar Yağışı’ şiirinden)

Sirkeci, 1968 (Fotoğraf Ara Güler)

* * *

“Neden bu kadar kar, bu kadar yıl, bu kadar yağış

Bu kadar uzaklardan nedir bu kadar gelen

Bir uzun çam kulesi bembeyaz Samatya’da

Bir oğlan bir martıyla upuzun seviştiğinden

Yaslı bir kadın gibi gözleri kendine bakan

Kendine baktıkça da çocukları olan hüzünden.”

(Edip Cansever’in ‘Kar Yangını’ şiirinden)

1968 Sirkeci, (Fotoğraf:Ara Güler)

* * *

“Öyle dingin öyle yumuşak

ince ipekten

gülümser hüzünlü

çılgın çekingen

en uzak uçları birleştirerek

öyle de onurlu durmak

Ölüm seninle benim aramda

aşılmaz bir duvar ördü

ertesi karlarda geceleyin

bir başıma acıyla büyülü

hasretle dağlanarak

yürüdüm”

(Gülten Akın’ın ‘Düğün ve Kar’ şiiri)

Eyüp, 1974 (Fotoğraf: Ara Güler)

* * *

“Kar ayrılık hüznüdür ve ne çok

Ayrılıklar yaşandı şu son birkaç yılda

Yurdundan ayrılanları düşünüyorum ve birisi

Özledim diyor, ülkemin kar kokusunu da özledim”

(Ahmet Telli’nin ‘Sıcak Bir Kış’ şiirinden)

1976, Karaköy

* * *

“Zihnim bu şehirden, bu devirden çok uzakta,

Tanbûri Cemil Bey çalıyor eski plâkta.

 

Birdenbire mes’ûdum işitmek hevesiyle

Gönlüm dolu İstanbul’un en özlü sesiyle.

 

Sandım ki uzaklaştı yağan kar ve karanlık,

Uykumda bütün bir gece Körfez’deyim artık!”

(Yahya Kemal’in ‘Kar Musikileri’ şiirinden)

(pinterest, kaynak ve yıl kayıtlı değil)

 

 

 

Copyright © 2013 by Simurg Medya. Tüm Hakları Saklıdır.

elektrik malzemeleri