13
Temmuz

Bir Şair Tutuşursa...

13 Temmuz 2014 Yazar: Orhan Gökdemir | Köşe adı: LE'BİDERYA
Tüm Yazılar

 

Orhan Gökdemir

Haziran Temmuz’a dönerken başladı yangın. Çıldırmış bir şehir toplandı ve ateşi körükledi, ülkesine yangın bir şairi yeniden yakmak için. Yandı Temmuz’da, tutuştu dizeleri. O şair, alev almış başıyla karanlıkta bir meşale şimdi. Ve tutuşan ülkesi bin yıllık yangın yeri.

Dizeleri kundaklamak kolay, oysa kundakçılara inat insan kalmak zor. Söyle; şairinin katili olan bir halk nasıl affedilebilir? Anlat, şairsiz bir ülkede kim söndürebilir ansızın patlak veren ahir zaman yangınını?

Oysa bilmiyor cahil; bir şair tutuşursa bir ülke yanar. Yaşamak şairlerin görevidir yangın yerinde. Ve tutuşan şair kundakçısının da sevgilisidir.

O diyor ki bize;

“Bu yaşa geldim içimde bir çocuk hâlâ 

Sevgiler bekliyor sürekli senden.

İnsanın bir yanı neden hep eksik?

Ve o eksiği tamamlayalım derken,

Var olan aşınıyor azar azar zamanla 

Anamın bıraktığı yerden sarıl bana.”

Küçücük bir çocuktu bir akrep tarafından sokulduğunda. Çevredekiler yetişti, ateşin üzerine koydukları bir kazan suya sokup, kaynattılar şairi. Daha o günden öğrenmişti akrebin zehrinden kurtulmak için kaynamak gerektiğini.

Haziran’dan Temmuz’a dönerken ansızın yine akrepler… Yeniden kaynamak ve yanmak gerekiyor belli ki...

Bir daha akrep gibi olmasın diye bir şehir, belli ki bir şair yanacak. Belli ki yangın yerinde insan kalacak her şeye rağmen. Belli ki bir ülke ahir zamana kadar utanacak.

O diyor ki bize;

“Bedenim üşür, yüreğim sızlar.

Ah kavaklar, kavaklar...

Beni hoyrat bir makasla

Eski bir fotoğraftan oydular.

Orda kaldı yanağımın yarısı,

Kendini boşlukla tamamlar.

Omuzumda bir kesik el,

Ki durmadan kanar.

Ah kavaklar, kavaklar...

Acı düştü peşime ardımdan ıslık çalar.”

Dizeleri kundaklamak kolay, kundakçılara inat insan kalmak zor. Söyle; şairinin katili olan bir halk nasıl affedilebilir?

 

KARŞIYAKA’DA BİR GÜZEL

Karşıyaka’da bir güzel, ilk bakış, ilk aşk. Şair bu, kendisi gibi sevgisi de zarif. Söyleyemez ki anlamayana. Döker kâğıda çaresiz ve atar ummana, Karşıyakalı güzel bulsun diye.  Der ki şair kokulu kâğıtta; “Bu ham dünyada zoraki bir söz gibi sevgim / Sevsem sana yazık, sevmesem incinirsin”...

Bir yalnızlık işaretidir şiir, söylenmeyip kelimelere gizlenmiş aşklardır umarsız âşıklar bulsun, yüreğini soğutsun diye.

O diyor ki bize;

“Bir cam gibi önünde

Yüzümü elinle sil

Hohlayarak üstüne

Seyret boş bir sokağa

Hüzünle yağışını yağmurun.

Sonra kaplasın yavaşça

Ilık buğusu soluğunun

Yüzümü baştanbaşa.

 

Ve bırakıp gittiğinde

Bir küçük boşluk kalsın

Alnını dayadığın yerde;

Bir yalnızlık işareti

İşleyen ta içime.”

Karşıyaka’da bir güzel, güzel! Ama şaire rastlamasa güzel, güzel olduğunu nereden bileceksiniz? Dizelere dökülmüş ki güzel, hala güzel! Bir ölümsüzlük iksiridir şiir, güzellere çaktırmadan düzülmüş dizelerdir reçetesi.

O diyor ki bize;

“Bekliyorum bir kapının önünde,

Cebimde yazılmamış bir mektupla.

Bana karşı ben vardım

Çaldığım kapıların ardında,

Ben açtım, ben girdim

Selamlaştık ilk defa.”

En çok cebindeki yazılmamış mektupları merak ediyor insan. Belki kendi sonunu kovalayan sonlu aşka dairdir. Hayatın ve şiirin kristalini kırmak için aradığı uçurumun tarifidir belki.

Söyle, yazılmamış mektupları yakan bir halk nasıl affedilebilir?

 

 

Orhan Gökdemir'in diğer yazılarını okumak için;

"Ne Alın Yazısı, El Yazısı Be!"

Manidar Zamanlar

Hisarbuselik Sone

Fena Çocuklar Zamanı

Sisli Bir İstanbul Yazısı

Renklerin Kabahati Değil Hep Griye Çalmamız...

Özgürlüğün Rengidir Esmer, Çünkü Pişmeden Özgür olunmaz...

Cengiz Unutmaz

Zenciler Kötü Kokar Çünkü Üzerine Beyaz Adamın Kokusu Sinmiştir

Dinler Tarihinde Senkretik Haller/ Dindar Nesile Din Bilgisi Dersleri

Sisler Ülkesi; Komitas'ı Bilir misiniz?

Aşık Bir Çocuk Olarak Doğdu Neşet Ertaş ve Aşık Bir Çocuk Olarak Öldü

Siber Direniş Örgütü; Redhack

 

 

Copyright © 2013 by Simurg Medya. Tüm Hakları Saklıdır.

elektrik malzemeleri