31
Mart

Gerçekten özgür olan insanın o görkemli yalnızlığına ulaşabilen insan cehennemliktir

31 Mart 2014 Yazar: Aykırı Akademi
Tüm Yazılar

 

"Hem bıçağım hem de yara

Hem yanağım hem de tokat

Hem kurbanım hem de cellat

Ezen ve ezilen çarkta"

Baudelaire

Bülent Efe

Sartre, Kötülük Çiçekleri’nin yazarının ruh halini şöyle tanımlar: ”Kötülük için kötülük yapmanın tam olarak anlamı şudur: Hâlâ iyilik olarak kabul edilenin tam tersini kasıtlı olarak yapmak.”

Baudelaire’in eylemleri adi suçlularınki ile karıştırılmamalıdır. O özgürlüğünün baş döndürücü olması için, büyük hatalar yapma tercihini kullanır. Buna karşın iyiliğe sarılmaktan vazgeçmez, iyiliği yüceltir. Bu şekilde kötülüğün yollarında özgürce keşifler yapar.

Gerçekten özgür olan insanın o görkemli yalnızlığına ulaşabilen insan cehennemliktir. Yaratıcılığın kasvetinde, bütün için kendini feda eden, karmaşıklaşan bireyin aksine sadeliği ile ayrıntıların, farklılığın başkaldırdığını ortaya koyar.

Şiir, Kötülüğü konu olarak bellediğinde bu iki yaratıcı alan-şiir ve Kötülük- buluşup kaynaşmış ve bir ‘Kötülük Çiçeği’ açmıştır.

Kötülüğün kasıtlı yaratıcılığı, o benzersiz hata, iyiliğin kabul edilmesi ve onanmasıdır. Kötülük, karşıtı iyilik olmadan var olamaz!

Deha, şair kasıtlı tercihine çocukça bir inançla bağlıdır. Yalnızlık ve hiçliği aşmak için yaratıcılığa bel bağlar. İradesiyle yeniden ulaştığı çocukluktur, bunu sağlayan. Her çocuk büyüdüğünde saf inançları buharlaşır, ebeveynlerinin boyunu aşıp onların arkasını görebildiğinde kör inançların ardında hiçbir şey olmadığını kavrar. Sadece dahi bir yaratıcı tekrar çocukluğuna tekrar bir yeniden bakışla yolculuğa çıkıp oradaki yaratıcı Kötülüğün hamurunu tekrar yoğurur. Kendi benliğini insafsızca yargılar, tüm suçlarının kefaretini sözcüklerin çarmıhında eza çekerek öder ve iyiliğin parladığı gökyüzüne-sonsuzluğa- yükselir.

“Belki siz de diğerleri gibi hiç tahmin etmiyordunuz, benim bu tüyler ürpertici kitaba bütün yüreğimi, bütün şefkatimi, (kılık değiştirmiş olsa da) bütün inancımı, bütün nefretimi, bütün talihsizliğimi verdiğimi söylememe gerek var mı bilmem?

Oysa ben o gün söylediklerimin tam tersini söyleyeceğim; bunun katıksız bir sanat eseri, hokkabazlık, soytarılık olduğuna inandığım bütün tanrılar adına yemin edeceğim ve elbette yalanın dik alasını söylemiş olacağım.”

(18 Şubat 1866 Ancelle’e yazılmış mektuptan)

Sartre, Baudelaire’in kendi yargıçlarının ahlakını benimsediğini savunur. Kötülük Çiçekleri’ni bir eğlencelik eseri olarak görür. Sanat sanat içindir anlayışının tipik bir örneğidir, kitap.  Bağımsız bir tavır takınan şiirsel varoluşu, çocukça bir tutumdur.

Baudelaire hata yapmayı seçer, tıpkı bir çocuğun kasıtlı bir kötülüğü yapmayı seçmesi gibi. Bu bir eksiklikten çok, parıldayan bir zekânın işaretidir. Hata yapmak şiirin tercihidir, hatta insanoğlunun…

İnsan kendine karşıdır, kendini mahkûm edip tanıyamazsa varoluşuna katlanamaz da…

 

 

 

Bülent Efe'nin diğer yazılarını okumak için;

Sessizlil Kuleleri Yıkılmalı

Akıldışılığın İzinde

Erdemli Yoksul, Alçak Zengin

Aşkın Şeytani Yönü

Don Kişot'un Yeni Serüveni; Hiç Kimse Bir Yere Kaçamaz

Kafkaesk ve Gerçek Evrenin Tezahürleri

Politik Kamera

Copyright © 2013 by Simurg Medya. Tüm Hakları Saklıdır.

elektrik malzemeleri