23
Eylül

Camdan Kalp

23 Eylül 2013 Yazar: Aykırı Akademi

 

"Sessizlik, ıssızlık, tenhalıktır Fikret Kızılok. Sevmez kalabalığı. O yüzden mümkün olan en yalın şekilde çalar şarkılarını. Gürültüsüz, sakin, telaşsız... Huzurun içine hüzün, mutluluğun içine keder, kavganın içine gülümseme, isyanın içine nezaket katabilen bir büyücüdür o."

 

Sibel Alaş

Fikret Kızılok deyince on beş yaşım gelir aklıma. Onun şarkılarını gitarımla çalıp söyleyeceğim diye kanayan parmak uçlarım gelir. Gitarın on ikinci perdesine serçe parmağımla hafifçe dokunduğumda duyduğum o büyülü ses çınlar kulağımda. İlk aşkım düşer aklıma Fikret Kızılok deyince... ve sonrakiler. Onun gölgesi vardır her aşkta, onun sesi, onun sözleri... "Yeter ki sen sev beni."

Sessizlik, ıssızlık, tenhalıktır Fikret Kızılok. Sevmez kalabalığı. O yüzden mümkün olan en yalın şekilde çalar şarkılarını. Gürültüsüz, sakin, telaşsız... Huzurun içine hüzün, mutluluğun içine keder, kavganın içine gülümseme, isyanın içine nezaket katabilen bir büyücüdür o.

Umarsız bir aşkın pençesindedir hep. Gözünün pınarında bir damla yaş, akmaya hazır bekler. Akşamları harmandır, aklında hep o kadın vardır, nihavent makamıdır onun yalnızlığı, geceleri varmaz sabaha, içinde sürekli yanan bir sevda, bir sevda... Öyle tutkuyla bağlıdır ki "kendinden" gördüğü şeylere, insanlara; Aşık Veysel ölünce kırar sazını, uzunca bir süre hiç haşır neşir olmaz notalarla.

Bu naif aşk adamının, dünyaya ilgisiz, sessizce bir köşede oturduğu fikri oluşabilir zihinde, fakat hemen silmek gerekir o fikri. Dava insanıdır Fikret Kızılok; soldan doğmuştur, soldan uyanmıştır, solda oturmuştur, insan olmanın haysiyetini solda bulmuştur. Eşitlik ister, özgürlük ister; insan, insanca yaşasın ister. "Özgürlüğün şarkısını haykırarak ölürken / Vurulduk ağlamadık/ Dövüştük değişmedik/ Kaçmadık, tükenmedik," der. Ne korkusu vardır şarkılarını yazarken ne çekincesi. Hiç sakınmaz lafını; Süleyman hep başbakandır. Şarkıdaki maymundur Ajda Pekkan. Gözleriyle keman, dudaklarıyla darbuka çalar Alaturka Liberal. Zülfü Livaneli ise Karlı Kayın Ormanı'nda bisiklet gezintisine çıkmıştır o sıra.

Şarkılarıyla benim ve benim gibi yüz binlerce insanın hayatına dokunan o adam hiç hoşlanmaz görkemden, "meşhurluk" denen o debdebeden. Sesi ve şarkıları bilinsin, kendisi tanınmaz olsun ister. Bir gecede yok eder kendini. Paralel bir evren bulmuştur sanki, cismi görünmez ortalıkta ama sedası bilir yolu, varır kulağımıza.

Fikret Kızılok deyince camdan bir kalp gelir gözümün önüne. Kocaman. Üzerinde ince ince çatlaklar.

"Sevdin olmadı  

Bir dünya istedin kardeşçe, olmadı

Dayanmak artık kolay değil

Bırakacak gibisin yarı yolda kalbim."

Fikret Kızılok kalp kırıklığından öldü, diye düşünürüm. Biliyorum, çocukça... ama ne zaman onun şarkılarından birini söylesem, o camdan kalbin kırıkları kanatır dudaklarımı.

 

 

 

 

Copyright © 2013 by Simurg Medya. Tüm Hakları Saklıdır.

elektrik malzemeleri